Albania

 

Spędziliśmy w Albanii zaledwie kilka dni, lecz przejechaliśmy ją z południa na północ, nie wypada więc o niej nie napisać. Zmiana jest zauważalna zaraz po przekroczeniu greckiej granicy: ludzie są inni, domy różnią się od tych w Helladzie, a samochody częściej są niemieckiej produkcji i mają gwiazdę na masce. Bieda miesza się tu z luksusem - Mercedesy wyprzedzają konne wozy, a bezpańskie psy uganiają się za równie bezpańskimi kotami. No i śmieci. Nie ma co ukrywać, jest brudno, po prostu panuje syf.

 

Zmiana planów

Postanowiliśmy zmienić kierunek i zamiast ruszać dalej na południe Grecji, w stronę Peloponezu, skierowaliśmy się na północ - ku Chorwacji. Tak to już widocznie jest, że Słowian ciągnie do swoich. Haha!

Półwysep Sithonia

Półwysep Sithonia, będący częścią Półwyspu Chalcydyckiego, zachwyca przyrodą. Jest słabo zaludniony i zurbanizowany, gęsto porośnięty roślinnością, pełen odludnych zatoczek oraz klimatycznych plaż - po prostu dziki. Intensywna zieleń, schodząc stromymi klifami ku morzu, raz po raz napotyka lazur wody. Cykady grają, słońce pali, a fale szumią. Brzmi jak opis wakacyjnego raju.

Hipisi-naturyści: Raj utracony

 

Kiedy szliśmy rano zakurzoną drogą na plażę naturystyczną, zwaną przez miejscowych Hidden Paradise, co jakiś czas mijały nas policyjne radiowozy. Pomyśleliśmy, że policjanci mają tu klawe życie - wożą się bez celu po bocznych dróżkach, leniwie popalając papierosy. Kiedy dotarliśmy na miejsce, okazało się, jak bardzo się myliliśmy. Otóż stróżowie prawa wracali z poważnej akcji, podczas której w palącym słońcu i pocie czoła niszczyli przyplażową osadę hipisów-naturystów.

 

Nigdy nie jest tak źle?

 

Dlaczego, dlaczego, dlaczego? Chcielibyśmy wykrzyczeć to pytanie na cały głos, stojąc pośrodku tego tłumu. Dlaczego zajmujecie to jedno z niewielu przeznaczonych dla nas miejsc - czyż mało jest pięknych plaż w okolicy? Dlaczego, jeśli już tu jesteście, nie traktujecie go z szacunkiem? Dookoła walają się śmieci, sterty gówna wyzierają zza niemal każdego krzaka, a obskurne papiery latają na wietrze. A trzecie „dlaczego” to: czemu nie cieszycie się przyrodą, ciszą, szumem morza? Czy na pewno potrzebujecie na plaży dudniącej muzyki oraz alkoholu?

 

Urodziliśmy się nadzy

 

Urodziliśmy się nadzy, dlaczego więc tak często uznaje się nagość za dewiację? Przyszliśmy na świat bez ubrań - czemu powrót do tego stanu miałby być zaburzeniem? Jesteśmy częścią przyrody, jej nierozerwalnym elementem. Skąd więc bierze się nasza potrzeba separacji i odcięcia od niej? Czy obcowanie z żywiołami bez żadnych barier może w ogóle być złe? Jak bardzo nasza cywilizacja oraz tworzące ją społeczeństwo musiały zbłądzić i się zatracić, by to piętnować? Powróćcie z nami do Edenu, do pierwotnego raju - miejsca, gdzie życie w zgodzie ze sobą staje się aktem buntu. Zrzućcie krępujące ubrania, zerwijcie mentalne więzy, wróćcie na łono natury i ruszajcie w jej objęcia.

Środkowy palec

 

Czas na zmianę lokalizacji. Opuściliśmy półwysep Kassandra i dojechaliśmy na sąsiedni - Sithonię. Jest to środkowy z trzech „palców” Półwyspu Chalkidiki. Wielu z Was pisało nam, że to znacznie lepsze miejsce do naturyzmu – zobaczymy! Mamy nadzieję, że się nie zawiedziemy i przyjdzie nam plażować w wielu wspaniałych miejscach, a Chalkidiki nie pokaże nam środkowego palca w tym gorszym znaczeniu.

 

Sezonu szczyt - się wyspać to zaszczyt

 

​Rzadko podróżujemy w szczycie sezonu turystycznego i po ponad tygodniu spędzonym w Grecji dokładnie wiemy, dlaczego. Oczywiście nie winimy ludzi za to, że chcą wyjechać na urlop. To zupełnie normalne. Dzieci mają wakacje, pogoda latem jest niemal gwarantowana, a rodzicom należy się coś z życia po kilku miesiącach ciężkiej pracy. Jest więc gwarnie, głośno, muzyka dudni do późnej nocy, zmrożone kieliszki brzęczą, stukając się o siebie, a dzieci piszczą i płaczą na przemian. A pośrodku tego wszystkiego my - szukający ciszy i spokoju odludki.

 

Jak stworzyć naturystyczna plażę?

 

Co zrobić, jeśli w okolicy, w której spędzacie urlop, nie ma plaży naturystycznej? Cóż, nie ma co biadolić i użalać się nad swoim losem - trzeba stworzyć ją samemu! Tak właśnie było w naszym przypadku podczas dzisiejszego plażowania. Jak tego dokonać? 

 

Agios Mamas Beach

 

Jak to się mówi: pierwsze koty za płoty. Po przebyciu skąpanej w słońcu betonowej pustyni oraz spowitych kurzem polnych dróg (szliśmy z naszego kempingu około godziny) dotarliśmy do pierwszej podczas tego wyjazdu quasi-naturystycznej plaży. Nazywa się Agios Mamas Beach. Jest długa, jest piaszczysta, jest na swój sposób piękna i... oprócz nas nie było na niej innych golasów. Zaczęliśmy odrobinę bliżej miasta, by z czasem sukcesywnie, pod naporem tekstylnej armii przesuwać się coraz dalej i dalej.